Historie

De Prins Bernhard Stichting werd op 22 januari 1946 op initiatief van 40 personen, merendeels officieren der Koninklijke Landmacht, bij notariële akte opgericht als militair steunfonds. Zijne Koninklijke Hoogheid Prins Bernhard heeft zich toentertijd bereid verklaard het beschermheerschap te aanvaarden en heeft tot aan zijn overlijden op 1 december 2004 een warme en actieve belangstelling getoond voor de activiteiten van de Stichting.

Gedurende de eerste jaren na de bevrijding werd voornamelijk hulpverleend aan leden der voormalige Binnenlandse Strijdkrachten, dienstplichtigen en aan oorlogsvrijwilligers.
Daarna, in de jaren 1948 - 1951, kreeg de Stichting ook vele verzoeken om hulp van uit Indonesië en Nederlands Nieuw-Guinea gerepatrieerde militairen. Later betrof de hulpverlening ook de militairen die in het kader van het optreden door de Verenigde Naties uitgezonden waren geweest naar b.v. Korea, Libanon, Cambodja, het voormalige Joegoslavië of de Perzische Golf en diverse andere gebieden. Voorts waren er aanvragen van in Nederland dienende militairen en van ex-militairen. Gedurende het hele bestaan van de Stichting werd tevens een groot aantal nagelaten betrekkingen geholpen, die voor hun levensonderhoud afhankelijk waren van het inkomen van overleden militairen.

Op 22 november 2008 werd besloten tot een fusie tussen de Prins Bernhard Stichting en de Stichting BNMO-Van Lanschot-fonds, in overeenstemming met de desbetreffende bepalingen van boek 2 van het Burgerlijk Wetboek en de Statuten van elk der betrokken stichtingen. De akte van fusie werd op 11 december 2008 gepasseerd, zodat de fusie met ingang van 12 december 2008 van kracht is geworden.

De activiteiten van het Fonds zijn door de Prins Bernhard Stichting overgenomen en de naam van het Fonds wordt in de correspondentie vermeld.

In de statuten is gewaarborgd, dat de doelgroep van de Stichting BNMO-van Lanschot-fonds, te weten de leden van de BNMO, daarin dezelfde plaats zal innemen als die zij had in de statuten van de Stichting BNMO-van Lanschot-fonds.

Derhalve verleent de Prins Bernhard Stichting sindsdien steun aan veteranen en aan de leden van de Bond van Nederlandse Militaire Oorlogs- en Dienstslachtoffers, alsmede aan hun nagelaten betrekkingen die op het moment van het overlijden van de betrokken (ex-) militair van diens inkomen afhankelijk waren.


Een casus:
Een Kosovo veteraan met ervaringen aldaar waaraan hij PTSS heeft overgehouden. In 2006 heeft hij de dienst verlaten. Door een arbeidsconflict heeft hij zijn burgerbaan verloren. De rechtszaken i.r.t. het arbeidsconflict heeft betrokkene gewonnen. Echter, op dit moment heeft hij nog geen duidelijkheid over de juridische afwikkeling van deze rechtszaken. Omdat verzoeker geen financieel overzicht kan houden wil hij onder bewindvoering komen. De ziektewetuitkering loopt bijna af, waarna een WIA-uitkering moet worden aangevraagd. Zijn MIP is in 2018 toegekend en betekent vooral erkenning voor hem. Zijn vrije bestedingsruimte is 15 euro per maand. Betrokkene vraagt een gift voor de operatie van een van zijn twee honden, die alles voor hem zijn. Hij kan de operatie niet zelf betalen. Met het oog op het welzijn van de veteraan doen zowel F 1815 als PBS een gift voor het totaalbedrag van de operatie, te weten € 1400,00.